Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 11 marca 2016 r. (sygn. akt V Ca 568/15) orzekł, że przewidziane w obowiązującej pomiędzy stronami umowie ubezpieczenia świadczenie wykupu nie jest świadczeniem głównym.
W rozpoznawanej sprawie powód wniósł o zasądzenie od towarzystwa ubezpieczeń kwoty 7.789,47 zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem nienależnie pobranej opłaty likwidacyjnej.
Strony łączyła umowa ubezpieczenia z kapitałowym funduszem inwestycyjnym. Po wygaśnięciu umowy ubezpieczyciel wypłacił powodowi świadczenie stanowiące część środków zgromadzonych na jego rachunku. Pozostałą część jednak zatrzymał, w związku z czym powód dochodził odpowiedniej dopłaty, stanowiącej nienależnie pobraną przez towarzystwo opłatę likwidacyjną.
Ubezpieczyciel wniósł o oddalenie powództwa w całości. Wskazał, że umowa była zawarta na 30 lat, a powód otrzymał wszelkie dokumenty, które wskazywały na wypłatę świadczeń z umowy. Zdaniem towarzystwa nie mogło też być mowy o abuzywności zapisów umowy i OWU.
Po dwóch latach od przystąpienia przez powoda do umowy ubezpieczenia zaprzestał on uiszczania składek. Ubezpieczyciel powiadomił więc powoda, że z tej przyczyny umowa wygasła. Wypłacił powodowi tytułem świadczenia wykupu kwotę stanowiącą 20% wartości rachunku.
