Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 czerwca 2017 r. (sygn. akt V CSK 573/16) orzekł, że równowaga stron stosunku ubezpieczeniowego wymaga, aby ubezpieczyciel mógł w stosunku do poszkodowanego powoływać się na okoliczności ograniczające bądź wyłączające jego odpowiedzialność, istniejące w chwili powstania roszczenia o zapłatę odszkodowania i określone w stosunku umownym.
W rozpoznawanej sprawie z powództwem wystąpiła spółka zajmująca się pośrednictwem finansowym. Domagała się zapłaty 60 tys. zł od pozwanego kontrahenta i zakładu ubezpieczeń, z którym zawarł umowę odpowiedzialności cywilnej. Pozwana spółka świadczyła powódce usługi ochrony fizycznej konwojowania środków pieniężnych. Jeden z zatrudnionych konwojentów w toku przeprowadzania usługi przywłaszczył sobie sumę 60 tys. zł. Mężczyzn za ten czyn został skazany. W toku śledztwa okazało się, że był już wielokrotnie karany, w tym także za przestępstwa przeciwko mieniu. Zakład ubezpieczeń odmówił wypłaty odszkodowania, wskazując, że ochrona nie obejmowała pracownika spółki, który dokonał kradzieży.
