Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 18 listopada 2015 r. (sygn. akt III CZP 60/15) uznał, że z zawezwaniem ubezpieczyciela do próby ugodowej w sporze o odszkodowanie ubezpieczeniowe można wystąpić tylko przed sądem właściwym dla centrali ubezpieczyciela.
W rozpoznawanej sprawie ugodę zdecydowali się zawrzeć powodowie, którzy wystąpili z powództwem przeciwko towarzystwu ubezpieczeń o wypłatę odszkodowania za szkodę samochodu, do której doszło na parkingu.
Źródłem wątpliwości Sądu Okręgowego była możliwość dwojakiej wykładni art. 185 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Przepis ten – zgodnie jego literalną treścią – stanowi zawsze podstawę określenia właściwości sądu w postępowaniu pojednawczym, niezależnie od podstawy sporu zgłoszonego do ugodowego załatwienia. W świetle wypowiedzi doktryny oraz stanowiska sądów powszechnych, wyłączny charakter tej właściwości nie jest jednak oczywisty. Możliwa jest wobec tego wykładnia art. 185 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego uwzględniająca unormowanie zawarte w art. 20 ust. 1 Ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych i uznanie, że racje, które legły u podstaw przyznania uprawnionym z umowy ubezpieczenia prawa wyboru sądu, pozostają aktualne nie tylko w procesie, ale również w postępowaniu pojednawczym. Sąd Okręgowy zwrócił się zatem z zagadnieniem prawnym do Sądu Najwyższego:
