Sąd Okręgowy w Gliwicach (sygn. akt III Ca 1858/15) orzekł, że jeśli w dacie zawierania umowy ubezpieczenia mąż ubezpieczonej nie żył, to nie może ona oczekiwać wypłaty świadczenia za śmierć teścia.
W rozpoznawanej sprawie ubezpieczona żądała od zakładu ubezpieczeń 2 tys. zł świadczenia z tytułu śmierci teścia. Kobieta argumentowała, że zgodnie z obowiązującym pakietem ubezpieczenia ochroną objęta była m. in. śmierć teścia ubezpieczonego. Pomimo, że w chwili zawierania umowy była już wdową, to odwoływała się do tego, że fakt ten był wiadomy ubezpieczycielowi. Towarzystwo odmówiło wypłaty zadośćuczynienia, argumentując, że kobieta nie spełnia warunków umowy, gdyż w chwili zdarzenia jej mąż nie żył, w związku z czym nie pozostawał z nią dłużej w związku małżeńskim. Ponadto, ubezpieczyciel podnosił, że zapisy Kodeksu cywilnego dotyczące powinowactwa, na jakie powoływała się poszkodowana, nie mogły zostać uwzględnione w postępowaniu odszkodowawczym, gdyż umowa nie regulowała tej kwestii.
Sprawa trafiła do Sądu Rejonowego we Wodzisławiu Śląskim. W wyroku Sąd orzekł, że roszczenie kobiety jest prawidłowe. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zapisy umowy dotyczące świadczeń wypłacanych po śmierci rodzica lub teścia zostały sformułowane nieprecyzyjnie. Nie wynika z nich, że ochrona nie obejmuje sytuacji, gdy związek małżeński zakończył się z powodu śmierci małżonka ubezpieczonego. Ponadto, Sąd zauważył, że z przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że powinowactwo trwa mimo ustania małżeństwa. W związku z powyższym, niejasne postanowienie należy rozstrzygnąć na korzyść konsumenta. Zakład ubezpieczeń odwołał się od wyroku.
Sąd Okręgowy w Gliwicach przychylił się do stanowiska pozwanego towarzystwa, wskazując, że w ogólnych warunkach umowy istnieje jasny zapis, że teściem jest współubezpieczony bez względu na wiek ojciec lub matka małżonka ubezpieczonego.
A więc, zdarzenie losowe, jakim jest śmierć teścia, dotyczy osoby będącej rodzicem małżonka ubezpieczonego. Ponadto, zgon męża powódki nastąpił dwa tygodnie przed zawarcie umowy przez co nie występował ani w dacie zawarcia umowy ubezpieczenia, ani w dacie śmierci teścia. W związku z powyższym, Sąd uznał, że skoro małżonek nie występuje, to nie należy jego rodzica traktować jako teścia, gdyż postanowienie umowne uzależnia definicję teścia od istnienia podmiotu małżonka ubezpieczonego. Ponadto, Sąd podniósł, że po śmierci pierwszego męża kobieta mogła ponownie zawrzeć związek małżeński, a więc w konsekwencji również mieć drugiego teścia. Sąd odwołując się do wyroku I instancji, wskazał, że nie istniały przesłanki do odwoływania się do prawa rodzinnego, ponieważ zapisy umowy jasno regulowały tę kwestię.
