Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 kwietnia 2019 r. (sygn. akt IV CSK 45/18) orzekł, że istotnym kryterium wysokości zadośćuczynienia nie może być okoliczność, że powód na stałe zamieszkuje w kraju, w którym stopa życiowa mieszkańców jest niższa niż w kraju, w którym doszło do wypadku i którego prawo jest stosowane w celu ustalenia kwoty należnych poszkodowanemu świadczeń.
Artykuły powiązane
Kiedy pośrednikom ubezpieczeniowym przysługuje zwolnienie z VAT?
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z 9 lipca 2026 r., sygn. akt I FSK 2302/23 orzekł, że zwolnienie, o którym...
Kolejna milionowa kara KNF nałożona na ubezpieczyciela
Komisja Nadzoru Finansowego 12 czerwca 2026 r. wydała kolejną w tym roku decyzję nakładającą na zakład ubezpieczeń karę...
UOKiK stawia zarzuty platformie Nocowanie.pl
Tuż przed rozpoczęciem sezonu wakacyjnego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK), Tomasz Chróstny, post...
