Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 6 lipca 2021 r. (sygn. akt III CZP 34/20) orzekł, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia sąd może przyznać poszkodowanemu przez produkt niebezpieczny odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Na pokrzywdzonym nie spoczywa ciężar udowodnienia, jaka przyczyna spowodowała niebezpieczny charakter produktu.
Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 6 lipca 2021 r. udzielił odpowiedzi na pytanie prawne, jakie skierował Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 marca 2020 r. (sygn. akt XV Ca 504/19), o następującej treści:
„Czy poszkodowany przez produkt niebezpieczny może w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia żądać na podstawie art. 449 [1] § 1 k.c. w zw. z art. 445 § 1 k.c. zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę?”, a w razie odpowiedzi pozytywnej, „Czy na poszkodowanym przez działanie produktu spoczywa ciężar udowodnienia, z powodu jakiej wady (niebezpiecznej właściwości) produkt ten wyrządził krzywdę?”
Na razie nie zostało przedstawione uzasadnienie SN do tej uchwały.
