Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 listopada 2016 r. (sygn. akt IV CSK 52/16) orzekł, że okoliczność, iż osoba trzecia pomogła poszkodowanemu nie zwalnia zobowiązanego do naprawienia szkody od obowiązku uiszczenia odszkodowania.
W rozpoznawanej sprawie małoletnia powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego Zespołu Opieki Zdrowotnej kwoty 600 tys. zł tytułem zadośćuczynienia, kwoty 100 tys. zł tytułem odszkodowania, renty w kwocie 3,4 tys. zł płatnej miesięcznie oraz o ustalenie, że pozwany będzie ponosił odpowiedzialność za mogące ujawnić się u powódki w przyszłości skutki uszkodzenia ciała.
Matce powódki w chwili przyjmowania do pozwanego szpitala nie wykonano analizy występujących u niej czynników ryzyka porodowego. W trakcie porodu okazało, że doszło do komplikacji, wskutek których u powódki został uszkodzony splot barkowy. Powódka była poddawana długotrwałej rehabilitacji, a także operacji przeszczepienia nerwów w Paryżu. W wyniku operacji u powódki pozostały liczne blizny, które spowodowały trwały uszczerbek na jej zdrowiu na poziomie 30%. Uszczerbek na zdrowiu z powodu uszkodzenia splotu barkowego oszacowano na 20%, a wskutek hipoplazji 15%.
Koszty rehabilitacji powódki ponosili jej rodzice oraz Fundacja Splotu Ramiennego, która przeznaczyła na ten cel kwotę 65 tys. zł. Łącznie natomiast, koszty leczenia powódki, jej rehabilitacji, wydatków na dojazdy i pobyty poza miejscem zamieszkania wyniosły 104,5 tys. zł.
