Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 15 września 2020 r. (sygn. akt III CZP 87/19) orzekł, że żądanie uznania postanowienia wzorca umowy za niewiążące konsumenta (art. 385[1] k.c.) nie jest tożsame ani nie zawiera się w żądaniu ustalenia nieważności umowy (art. 58 k.c.).
Artykuły powiązane
Kiedy pośrednikom ubezpieczeniowym przysługuje zwolnienie z VAT?
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z 9 lipca 2026 r., sygn. akt I FSK 2302/23 orzekł, że zwolnienie, o którym...
Kolejna milionowa kara KNF nałożona na ubezpieczyciela
Komisja Nadzoru Finansowego 12 czerwca 2026 r. wydała kolejną w tym roku decyzję nakładającą na zakład ubezpieczeń karę...
UOKiK stawia zarzuty platformie Nocowanie.pl
Tuż przed rozpoczęciem sezonu wakacyjnego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK), Tomasz Chróstny, post...