Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 grudnia 2007 r. (sygn. akt VI ACa 854/07) uznał za niedozwolone i zakazał stosowania postanowienia o treści:
„po wystąpieniu szkody każda ze stron ma prawo pisemnego wypowiedzenia umowy ubezpieczenia z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Wypowiedzenie umowy jest dopuszczalne tylko w ciągu 30 dni od dnia wypłaty odszkodowania lub od dnia otrzymania przez właściciela pojazdu odmowy odszkodowania.” – art. 8 ust. 7 OWU
„zwrot składki nie przysługuje, jeżeli w okresie ubezpieczenia zaistniało zdarzenie, w związku z którym (…) wypłaciło lub jest zobowiązane do wypłaty odszkodowania.” – art. 6 ust. 6 OWU
Zdaniem Sadu Apelacyjnego, postanowienie art. 8 ust. 7 OWU tylko z pozoru stwarza równoprawną sytuację obu stron umowy. W istocie służy, w przeważającym zakresie, interesowi pozwanego. Jak stwierdził Sąd, nie można obalić argumentu, że pozwane towarzystwo tak kształtując postanowienie umowy działa we własnym interesie, pozbywając się klienta, który skorzystał z ochrony ubezpieczeniowej. Takie ukształtowanie prawa pozwanego i konsumenta może powodować, zwłaszcza gdy spodziewana kwota odszkodowania nie jest znaczna, że ubezpieczony raczej zrezygnuje z domagania się odszkodowania, niż będzie ryzykował wypowiedzenie mu umowy, z czym będą wiązać się koszty zawarcia nowej umowy z innym ubezpieczycielem i wynikające z tego koszty oraz inne niedogodności. Gdy zatem postanowienie to upoważnia pozwanego do wypowiedzenia umowy zawartej na czas określony tylko z tego powodu, że po jego stronie powstał obowiązek spełnienia świadczenia na rzecz ubezpieczonego, to takie postanowienie narusza dobre obyczaje i rażąco narusza interes konsumenta.
