Rekomendacja 21
Zakład ubezpieczeń powinien wypłacić, na żądanie poszkodowanego, odsetki za opóźnienie w wypłacie zadośćuczynienia.
W rekomendacji nr 21 KNF wskazuje, że jeśli zakład ubezpieczeń w nieuzasadniony sposób opóźnia się z wypłatą zadośćuczynienia winien, na żądanie poszkodowanego, wypłacić odsetki za opóźnienie.
Powyższe znajduje potwierdzenie w obowiązujących przepisach prawnych, a mianowicie w art. 481 Kodeksu cywilnego., który stanowi podstawową „sankcję” za nieterminową realizację zobowiązań umownych. Zgodnie z § 1 ww. artykułu, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Wysokość odsetek za opóźnienie regulują dalsze paragrafy powyżej zacytowanego artykułu. Zgodnie z § 2, jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże, gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (§ 21). Z kolei, jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie (§ 22). Wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie ogłasza Minister Sprawiedliwości, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Poczynając od dnia 1 stycznia 2016 roku, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie wynosi 7% w stosunku rocznym.
