Art. 61. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji wykorzystują zewnętrzną ocenę wiarygodności kredytowej przy ustalaniu wartości rezerw technicznoubezpieczeniowych dla celów wypłacalności i przy obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności, w celu uniknięcia nadmiernego polegania na zewnętrznych instytucjach oceny wiarygodności kredytowej, w miarę możliwości, weryfikują odpowiedniość tych zewnętrznych ocen wiarygodności kredytowej w ramach zarządzania ryzykiem, dokonując dodatkowych ocen oraz uwzględniając wykonawcze standardy techniczne Komisji Europejskiej wydane na podstawie art. 44 ust. 4a dyrektywy 2009/138/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz. Urz. UE L 335 z 17.12.2009, s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2009/138/WE”.
Komentowany artykuł 61 określa zadania zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w przypadku gdy stosują zewnętrzną ocenę wiarygodności kredytowej przy ustalaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności, a także przy obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności. Wyjaśnić należy, że zewnętrzne oceny wiarygodności kredytowej mogą być wykonywane przez instytucje, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 58 Ustawy.
