Art. 329 – Komentowany przepis wskazuje na nadzór Komisji Nadzoru Finansowego nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji wykonującymi działalność ubezpieczeniową lub reasekuracyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do których można zaliczyć:
– krajowe zakłady ubezpieczeń
– zagraniczne zakłady ubezpieczeń mające siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawa w drodze wyjątku przewiduje również pewne uprawnienia nadzorcze KNF wobec zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji mających siedzibę na terytorium jednego z państw Unii Europejskiej i prowadzących działalność ubezpieczeniową bądź reasekuracyjną w Polsce na zasadzie jednolitej licencji, określone w art. 212 ust. 2 -5 Ustawy. W praktyce to oznacza, że – poza kontrolą dotyczącą sfery finansowej zakładu (wypłacalność, rezerwy techniczne, aktywa i dopuszczone środki własne) – KNF jest uprawniony do pełnej kontroli podmiotów działających w Polsce na zasadach swobody przedsiębiorczości lub swobody świadczenia usług, z pewnymi tylko z odrębnościami dotyczącymi trybu przeprowadzania kontroli oraz stosowania sankcji określonych przepisami ustawy.
