Artykuł 333 Ustawy stanowi implementację art. 33 Dyrektywy Solvency II, zgodnie z którym w przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji posiadający zezwolenie udzielone w innym państwie członkowskim prowadzi działalność za pośrednictwem oddziału, Państwa członkowskie zapewniają, możliwość dokonywania przez organy nadzoru państwa członkowskiego siedziby, po uprzednim powiadomieniu organów nadzoru przyjmującego państwa członkowskiego, którego to dotyczy, we własnym zakresie lub za pośrednictwem wyznaczonych do tego celu osób, kontroli na miejscu informacji koniecznych do sprawowania nadzoru finansowego nad zakładem. Dyrektywa wskazuje również, że organy przyjmującego państwa członkowskiego, którego to dotyczy, mogą uczestniczyć w tych kontrolach.
Zgodnie z dyspozycją dyrektywy, komentowany przepis przyznaje uprawnienia kontrolne KNF wobec oddziałów krajowych zakładów ubezpieczeń i krajowych zakładów reasekuracji wykonujących działalność na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Przeprowadzenie kontroli musi być poprzedzone wcześniejszym powiadomieniem organu nadzoru państwa siedziby. Kontrola może objąć swoim zakresem prowadzoną działalność i stan majątkowy oddziału. Organ nadzoru państwa w którym wykonywana jest działalność może uczestniczyć w takiej kontroli, pod warunkiem wcześniejszego złożenia wniosku.
