TSUE w sprawie C-40/15 orzekł, że likwidacja szkód ze zdarzeń ubezpieczeniowych, prowadzona w imieniu i na rachunek ubezpieczyciela przez podmiot trzeci, który nie pozostaje w żadnym stosunku umownym z ubezpieczonym i którego działalność nie obejmuje wyszukiwania klientów i kontaktowania ich z ubezpieczycielem w celu zawarcia umów ubezpieczenia, nie jest zwolniona od VAT zgodnie z przepisami dyrektywy 2006/112/WE. Innymi słowy z tego wyroku wynika, że żadne usługi pomocnicze do usługi ubezpieczeniowej, poza usługą pośrednictwa, nie są zwolnione od VAT.
Natomiast na tle przepisów ustawy o VAT trwa od lat spór między przedsiębiorcami i organami podatkowi co do możliwości opodatkowania 23% VAT usług likwidacji szkód. Przedsiębiorcy uważają, że usługi likwidacji szkód podlegają zwolnieniu od VAT w świetle przepisów ustawy o VAT. Stanowisko przedsiębiorców podzielają sądy administracyjne, które w zasadzie jednolicie orzekają, że usługi likwidacji szkód zgodnie z art. art. 43 ust. 13 ustawy o VAT są zwolnione od VAT.
Moim zdaniem, wyrok TSUE tylko potwierdza dotychczasowe stanowisko przedsiębiorców i sądów administracyjnych, że polska ustawa przyznaje znacznie szerszy zakres zwolnienia niż dyrektywa 2006/112/WE, a w konsekwencji przedsiębiorcy mogą powoływać się na korzystniejsze dla nich przepisy ustawy o VAT. Stąd też wyrok TSUE nie powinien mieć negatywnych konsekwencji dla przedsiębiorców stosujących zwolnienie od VAT do usług likwidacji szkód. Jednakże należy liczyć się z tym, że zostanie wprowadzona zmiana ustawy o VAT, która wyeliminuje możliwość stosowania zwolnienia od VAT do wszelkich usług pomocniczych do usług ubezpieczeniowych. W konsekwencji wszyscy przedsiębiorcy świadczący usługi na rzecz zakładów ubezpieczeń będą zobligowani doliczyć VAT do swojego wynagrodzenia, a co w konsekwencji może mieć wpływ na wzrost cen polis ubezpieczeniowych.
