Nowa ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej zawiera dość ważną definicję, mającą istotny wpływ na sposób komunikacji z klientem. Oczywiście, mowa o trwałym nośniku. W zakresie tej definicji ustawa odsyła do definicji trwałego nośnika zawartej w ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta. Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o prawach konsumenta, trwały nośnik to materiał lub narzędzie umożliwiające konsumentowi lub przedsiębiorcy przechowywanie informacji kierowanych osobiście do niego, w sposób umożliwiający dostęp do informacji w przyszłości przez czas odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i które pozwalają na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci.
Zgodnie z przedstawioną definicją trwały nośnik powinien umożliwiać osobie zainteresowanej:
1) przechowywanie informacji,
2) dostęp do tych informacji w przyszłości, przez czas odpowiedni do celów, jakim te informacje służą,
3) odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej formie.
