Sąd Najwyższy w składzie 3 sędziów w uchwale z dnia 6 kwietnia 2018 r. (sygn. akt III CZP 114/17) orzekł, że przelew przez konsumenta na przedsiębiorcę wierzytelności mającej źródło w niedozwolonym postanowieniu umownym nie wymaga do swej skuteczności uprzedniego stwierdzenia przez sąd niedozwolonego charakteru postanowienia umownego; taki charakter postanowienia umownego może być stwierdzony w toku postępowania w sprawie o zapłatę wytoczonej dłużnikowi przez przedsiębiorcę, który nabył wierzytelność.
Artykuły powiązane
Wynik techniczny AC spadł o około 80 proc. Czy rynek czeka korekta taryf?
Najnowsze dane dotyczące rynku ubezpieczeń pokazują wyraźne pogorszenie wyniku technicznego w segmencie autocasco. 10 wr...
Polska ma przewodniczącą Komisji ds. AI
KRiBSI rozpoczyna budowę krajowego nadzoru nad sztuczną inteligencją.
24 września 2026 r. zakończyła się procedura po...
UFG wypłacił blisko 133 mln zł za szkody spowodowane przez nieubezpieczonych i niezidentyfikowanych sprawców
Skala finansowych konsekwencji braku obowiązkowego OC pozostaje znacząca. Z podsumowania działalności Ubezpieczeniowego...
