W listopadzie 2011 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał dwie decyzje dotyczące praktyk stosowanych przez zakłady ubezpieczeń w procesie likwidacji szkody. Organ stwierdził wówczas, że „uzależnianie zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego od wykazania przez poszkodowanego szczególnych okoliczności uzasadniających niezbędność tego kroku oraz nieuwzględnianie w wypłacanych kwotach konieczności oczekiwania na części zamienne niezbędne do naprawy stanowią praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów.” Z opinią Prezesa UOKiKu nie zgodziły się zakłady ubezpieczeń, które zostały skontrolowane pod tym względem przez organ nadzoru. Towarzystwa argumentowały, że poszkodowanych nie należy utożsamiać z konsumentami, gdyż nie są stroną umowy, a UOKiK nie ma kompetencji do badania praktyk ich dotyczących.
Jak zauważa radca prawny Tomasz Młynarski z Biura Rzecznika Finansowego w swoim tekście pt. „Zaniżanie odszkodowań z OC to sprawa dla UOKiK”, kwestia uznania poszkodowanego, będącego osobą fizyczną, za konsumenta zgodnie z art. 221 Kodeksu cywilnego jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych w ramach obowiązkowego ubezpieczenia OC komunikacyjnego.
