bg
Chcę wiedzieć o...
Strona główna
Artykuły
NOWA USTAWA – Swoboda świadczenia usług na terytorium Polski cz. 2

NOWA USTAWA – Swoboda świadczenia usług na terytorium Polski cz. 2

Dodano: 2016-05-25

Procedura notyfikacji w odniesieniu do wykonywania działalności ubezpieczeniowej jest dwuetapowa.

W pierwszym etapie organ nadzorczy państwa macierzystego zagranicznego zakładu ubezpieczeń, który zamierza wykonywać w Polsce działalność ubezpieczeniową na zasadzie swobody świadczenia usług jest obowiązany przekazać polskiemu organowi nadzoru trzy dokumenty zawierające informacji wskazane w przedmiotowym przepisie.

Zakres informacji przekazywanych w tej procedurze notyfikacji jest znacznie węższy od tego w procedurze notyfikacji w ramach swobody przedsiębiorczości. Jest to uzasadnione zróżnicowaniem obu swobód, w szczególności brakiem trwałej formy prawnej i stałej jednostki organizacyjnej na terytorium Polski, co w konsekwencji nie wymaga informowania polskiego organu nadzoru o kwestiach organizacyjno-korporacyjnych, tak jak w przypadku oddziału. W tym miejscu należy jednak wskazać na przepis art. 208 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, który wskazuje na dodatkowy obowiązek informacyjny wobec polskiego organu nadzoru nałożony na zagraniczne zakłady ubezpieczeń, które wykonują w Polsce działalność ubezpieczeniową w ramach swobody świadczenia usług w zakresie ubezpieczania ryzyk określonych w dziale II w grupie 10 Załącznika do Ustawy tj. odpowiedzialności cywilnej wszelkiego rodzaju, wynikającej z posiadania i użytkowania pojazdów lądowych z napędem własnym, łącznie z ubezpieczeniem odpowiedzialności przewoźnika. Obowiązek ten nie został wprawdzie nałożony na etapie procedury notyfikacji (znajduje się poza art. 207 Ustawy), jednakże mając na uwadze treść przepisu art. 208 ust. 1, a w szczególności zwrot „zagraniczny zakład ubezpieczeń (…), który zamierza wykonywać (…) działalność ubezpieczeniową” czyli etap planowania działalności transgranicznej a nie już jej faktycznego wykonywania, oraz wymóg, by obowiązek ten został spełniony za pośrednictwem organu nadzorczego macierzystego państwa członkowskiego a nie bezpośrednio przez zagraniczny zakład ubezpieczeń, należy uznać, że właściwie jest to element procedury notyfikacji. Jednakże, skoro nie został wprost przewidziany w treści przedmiotowego przepisu art. 207 ust. 1 i w konsekwencji ust. 2, nie może zostać uznany za obligatoryjny element procedury notyfikacji i bez względu na jego spełnienie, zagraniczny zakład ubezpieczeń może rozpocząć wykonywanie na terytorium Polski działalność ubezpieczeniową na zasadzie swobody świadczenia usług. Choć racjonalne byłoby umieszczenie go w ramach procedury notyfikacji, gdyż w praktyce informacje wskazane w art. 208 ust. 1 są przekazywane jednocześnie z tymi, wymaganymi przez przepis art. 207 ust. 1, najczęściej w formie jednego dokumentu.

Artykuły powiązane

Komisja Nadzoru Finansowego ukarała Compensa TU SA VIG kwotą 8,5 mln zł.

Komisja Nadzoru Finansowego ukarała Compensa TU SA VIG kwotą 8,5 mln zł. Powodem jest niedoszacowanie składek w ube...

Czy portale ogłoszeniowe muszą dziś sprawdzać treść ogłoszeń zanim trafią do sieci?

TSUE odpowiada jednoznacznie: tak. Najnowszy wyrok w sprawie C‑492/23 diametralnie zmienia zasady odpowiedzialności pl...

Warta rzuca wyzwanie hakerom. Nowa polisa cybernetyczna już na rynku.

Przedsiębiorcy zyskali nowe narzędzie do walki z cyfrozagrożeniami. Warta rozszerzyła swoje portfolio o kompleksowe ube...