Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 8 lipca 2010 r. (sygn. akt XVII AmC 824/09) uznał za niedozwolone i zakazał stosowania postanowienia o treści:
„Sądem właściwym dla rozstrzygania ewentualnych sporów w zakresie świadczenia usług drogą elektroniczną jest Sąd powszechny RP według siedziby TU w S.”
Podstawowym zarzutem pozwanej było to, że spory wynikające z umowy zawartej w oparciu o Regulamin mogą być tylko sporami, w których stroną powodową będzie konsument, a pozwaną właśnie ona – co powoduje, że sąd wskazany w Regulaminie jest sądem wskazanym prawidłowo tj. wedle zasady ogólnej wynikającej z art. 30 k.p.c. Odnosząc się do tego zarzutu należy stwierdzić, że by go sfalsyfikować wystarczy tylko zwrócić uwagę na treść § 1 ust. 8 Regulaminu, zgodnie z którym: „Zakazane jest przesyłanie przez Usługobiorcę do TU informacji i treści o charakterze bezprawnym, obraźliwym, mogącym wprowadzić w błąd, a także treści zawierających wirusy lub mogących wywołać zakłócenia lub uszkodzenia systemów komputerowych. W przypadku wysyłania takich treści TU ma prawo zablokować Usługobiorcy dostęp do usług świadczonych drogą elektroniczną oraz wystąpić na drogę prawną z roszczeniami odszkodowawczymi, zgodnie z zasadami Kodeksu cywilnego”. Już tylko z tego postanowienia Regulaminu wynika, że nie jest wykluczona sytuacja, w której wobec działalności związanej z przesyłaniem niechcianych wiadomości („spam”) z użyciem adresów (świadomych lub nieświadomych tego faktu) użytkowników na serwer pozwanej, dotrze tam wiadomość o charakterze bezprawnym, bądź też wiadomość zawierająca wirus komputerowy co spowoduje unieruchomienie serwera pozwanej, a więc szkodę której naprawienia pozwana domagać się będzie właśnie od konsumenta – zgodnie z wyraźnym brzmieniem Regulaminu.
