Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 lutego 2010 r. (sygn. akt VI ACa 782/09) uznał za niedozwolone i zakazał stosowania postanowienia o treści:
„Ubezpieczenie nie obejmuje także szkód powstałych w pojeździe, którego kierujący w chwili wypadku znajdował się w stanie nietrzeźwości lub stanie wskazującym na spożycie alkoholu, był pod wpływem narkotyków, środków psychotropowych lub innych podobnie działających środków, a także gdy kierowca pojazdu bez uzasadnionej przyczyny oddalił się z miejsca wypadku.”
Zdaniem pozwanego towarzystwa ubezpieczeń, brak jest sprzeczności powyższego postanowienia z art. 3851 § 1 Kodeksu cywilnego. Pozwany uznał, że w przypadku szkód w ubezpieczeniach komunikacyjnych pozostawanie przez ubezpieczonego pod wpływem alkoholu, narkotyków lub innych środków odurzających zawsze stwarza domniemanie związku przyczynowego pomiędzy stanem osoby ubezpieczonej a szkodą. Jak wskazuje pozwany, postanowienie to ma również charakter prewencyjny. Ponadto, zakład ubezpieczeń nie chce brać ryzyka wystąpienia wypadku ubezpieczeniowego w sytuacji, kiedy prawdopodobieństwo jego wystąpienia – ze względu na stan osoby ubezpieczonej – jest bez wątpienia znacznie zwiększone. Aby możliwe było zastrzeżenie umowne zwalniające zakład ubezpieczeń z odpowiedzialności wystarczające jest aby dana okoliczność zwiększała ryzyko zajścia wypadku ubezpieczeniowego. Jego zdaniem, w przypadku ubezpieczeń autocasco zrozumiałe jest przyjęcie odgórnego założenia, że związek taki – a przynajmniej wpływ tej okoliczności na ryzyko zajścia wypadku ubezpieczeniowego – faktycznie istnieją.
