Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 maja 2016 r. (sygn. akt II FSK 791/14) orzekł, że podstawową zasadą potrącania kosztów pośrednich jest ich potrącalność w dacie ich poniesienia, jednakże w przypadku wydatków za udzieloną przez firmę ubezpieczeniową gwarancję na podstawie umowy przekraczającej rok podatkowy stanowią one koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
W rozpoznawanej sprawie, skarżący wniósł o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na nabycie polisy ubezpieczeniowej. Wniosek dotyczył zdarzeń bieżących związanych z zakresem prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Celem postępowania było uzyskanie informacji od organu, w którym roku podatnik ma prawo zaliczenia wydatków z tytułu zawartych umów ubezpieczenia gwarancji do kosztów uzyskania przychodu.
Zdaniem wnioskodawcy, umowa ubezpieczenia gwarancji jest ściśle związana z określoną umową na wykonanie robót budowlanych. Z uwagi na to, należy uznać, że wydatek na ubezpieczenie gwarancji jest to koszt bezpośrednio związany z prowadzoną przez stronę działalnością gospodarczą. Podatnik ma prawo pod datą zapłacenia składki na ubezpieczenie gwarancji zaliczyć w całości wydatek pod datą jego poniesienia do kosztów uzyskania przychodu danego roku podatkowego. Bez znaczenia w sprawie jest natomiast, że zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o rachunkowości wnioskodawca wydatek zalicza do kosztów operacyjnych proporcjonalnie do okresu trwania umowy.
Dyrektor IS wydał interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Skarżący wniósł skargę do WSA w Białymstoku, który oddalił ją, stwierdzając, że nie zasługiwała ona na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona interpretacja nie narusza przepisów prawa.
