Sąd Najwyższy w składzie 3 sędziów w uchwale z dnia 6 kwietnia 2018 r. (sygn. akt III CZP 114/17) orzekł, że przelew przez konsumenta na przedsiębiorcę wierzytelności mającej źródło w niedozwolonym postanowieniu umownym nie wymaga do swej skuteczności uprzedniego stwierdzenia przez sąd niedozwolonego charakteru postanowienia umownego; taki charakter postanowienia umownego może być stwierdzony w toku postępowania w sprawie o zapłatę wytoczonej dłużnikowi przez przedsiębiorcę, który nabył wierzytelność.
Artykuły powiązane
Dlaczego historia samochodu ma znaczenie dla ubezpieczenia OC i AC?
Rola danych o pojeździe w procesie oceny ryzyka ubezpieczeniowego
Struktura polskiego rynku...
Rynek ubezpieczeń po III kwartale 2025: wypłaty, wzrosty i kluczowe zmiany
Rynek ubezpieczeń pokazuje skalę i stabilność
Po trzech kwartałach 2025 roku polski rynek ubezpieczeń potwierdził swoją...
Nowy kierunek rozwoju ubezpieczeń grupowych
Większa ochrona, elastyczne pakiety i zwrot kosztów leczenia
Ubezpieczenia grupowe na życie i zdrowie umacniają swoją p...