Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 19 listopada 2010 r. (sygn. akt III CZP 79/10) orzekł, że prawo do spokojnego wypoczynku nie jest dobrem osobistym, dającym się pomieścić w otwartym katalogu tych dóbr zawartym w art. 23 Kodeksu cywilnego, a zatem podstawą odpowiedzialności za szkodę niemajątkową w postaci „zmarnowanego urlopu” nie jest art. 448 w związku z art. 24 ust. 1 KC.
Artykuły powiązane
Dlaczego historia samochodu ma znaczenie dla ubezpieczenia OC i AC?
Rola danych o pojeździe w procesie oceny ryzyka ubezpieczeniowego
Struktura polskiego rynku...
Rynek ubezpieczeń po III kwartale 2025: wypłaty, wzrosty i kluczowe zmiany
Rynek ubezpieczeń pokazuje skalę i stabilność
Po trzech kwartałach 2025 roku polski rynek ubezpieczeń potwierdził swoją...
Nowy kierunek rozwoju ubezpieczeń grupowych
Większa ochrona, elastyczne pakiety i zwrot kosztów leczenia
Ubezpieczenia grupowe na życie i zdrowie umacniają swoją p...