W dniu 14 maja 1990 r. przyjęto trzecią dyrektywę Rady nr 90/232/EWG. Dyrektywa ta dotyczyła zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych. Dyrektywa ta przewiduje m.in., obowiązek państw członkowskich do podejmowania niezbędnych działań w celu zapewnienia, aby wszelkie przepisy prawne lub klauzule umowne zawarte w umowie ubezpieczeniowej, które wyłączają pasażera z ochrony ubezpieczeniowej na tej podstawie, że wiedział on lub powinien był wiedzieć, że kierowca pojazdu w chwili wypadku znajdował się pod wpływem alkoholu lub innego środka odurzającego, zostały uznane za bezskuteczne w odniesieniu do roszczeń takiego pasażera.
Artykuły powiązane
Dlaczego historia samochodu ma znaczenie dla ubezpieczenia OC i AC?
Rola danych o pojeździe w procesie oceny ryzyka ubezpieczeniowego
Struktura polskiego rynku...
Rynek ubezpieczeń po III kwartale 2025: wypłaty, wzrosty i kluczowe zmiany
Rynek ubezpieczeń pokazuje skalę i stabilność
Po trzech kwartałach 2025 roku polski rynek ubezpieczeń potwierdził swoją...
Nowy kierunek rozwoju ubezpieczeń grupowych
Większa ochrona, elastyczne pakiety i zwrot kosztów leczenia
Ubezpieczenia grupowe na życie i zdrowie umacniają swoją p...