SA: nie każde roszczenie w związku z uszkodzeniem ciała musi zostać spełnione niezwłocznie

Dodano: 14-09-2017
Publikator: Sąd Apelacyjny w Katowicach Sygnatura: I ACa 188/17

Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 29 czerwca 2017 r. (sygn. akt I ACa 188/17) orzekł, że specyfika roszczeń kierowanych do ubezpieczyciela OC sprawcy szkody zakłada, że przesunięciu daty wymagalności roszczenia, o co najmniej 30 dni od daty wezwania, towarzyszy obowiązek wyjaśnienia przez te podmioty wszystkich okoliczności i wypłacenia adekwatnego świadczenia.

W rozpoznawanej sprawie z powództwem przeciw Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu wystąpił poszkodowany w wypadku komunikacyjnym. Domagał się on od UFG wypłaty 150 tys. zł zadośćuczynienia.

Powód podróżował jako pasażer nieubezpieczonym pojazdem bez zapiętych pasów. Przed rozpoczęciem podróży spożywał wraz z kierowcą alkohol. Podczas jazdy kierowca stracił kontrolę nad pojazdem i uderzył w drzewo. W wyniku zdarzenia powód doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu w zakresie ortopedycznych i neurologicznych. Stwierdzono u niego znaczny stopień niepełnosprawności i niezdolności do pracy. Powód wymagał także opieki w zakresie 2 godzin dziennie.

UFG przyznał zadośćuczynienie w wysokości 100 tys. zł, uznając jednocześnie, że powód przyczynił się do szkody w 50 proc. Sąd Okręgowy podwoił tę sumę i zmniejszył przyczynienie się do powstania szkody do 20 proc. Zdaniem SO, nie budziło wątpliwości, że zachowanie powoda przyczyniło się do powstania szkody, z drugiej strony nie można było jednoznacznie ustalić, czy zapięcie pasów przez poszkodowanego uchroniłoby go przed obrażeniami.

Apelację od wyroku złożyła strona pozwana. Sąd Apelacyjny uznał, że przyjęta przez Sąd Okręgowy kwota zadośćuczynienia (200 tys. zł) jest rażąco wygórowana. SA zmniejszył ją do kwoty 150 tys. zł, wskazując, że obrażenia doznane wskutek wypadku nie pozbawiły powoda możliwości funkcjonowania w życiu codziennym i towarzyskim, a doznawany ból fizyczny systematycznie malał.

SA zgodził się z zarzutem pozwanego, że zgoda pasażera na prowadzenie pojazdu przez będącego pod wpływem alkoholu kierowcę na ogół prowadzić winna do przyjęcia wyższego niż 20-proc. przyczynienia się do powstania szkody, zwłaszcza że pasażer przed jazdą spożywał alkohol z kierowcą. Jednak, jak wskazał SA, znaczenie miały tu okoliczności rozpoznawanej sprawy takie jak młody wiek powoda, jazda do pracy samochodem należącym do pracodawcy, zachęty starszych kolegów do spożycia alkoholu.

Ponadto, SA wskazał, że świadczenia pieniężne, jakim jest zadośćuczynienie i odszkodowanie w związku z uszkodzeniem ciała, mają charakter bezterminowy, w związku z czym wymagane jest ich spełnienie niezwłocznie po wezwaniu dłużnika. „To, że ostateczna wysokość tych świadczeń, w razie sporu co do ich istnienia lub wysokości, ustalona zostaje w wyroku na początek biegu odsetek ustawowych nie ma wpływu. Zasady tej, jak stwierdził Sąd, nie można stosować mechanicznie, w razie bowiem późniejszego powstania roszczenia lub w razie ujawnienia się dopiero w późniejszym czasie (także w trakcie procesu) okoliczności, które czynią roszczenie zasadnym, celowe i uprawnione może być przyjęcie daty wymagalności tego roszczenia innej niż liczona od wezwania do zapłaty” – podał Sąd w pisemnym uzasadnieniu wyroku. W rozpoznawanej sprawie oznacza to, że Fundusz obowiązany jest zaspokoić roszczenie w terminie 30 dni, licząc od dnia otrzymania akt szkody od zakładu ubezpieczeń lub syndyka upadłości.

Pliki do pobrania

wstecz