Zwolnienie od podatku świadczonych usług przez „subagenta” na rzecz pośrednika ubezpieczeniowego

Dodano: 14-11-2016
Publikator: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidulanej z dnia 2 sierpnia 2016 r. (ITPP1/4512-409/16/BS) stwierdził, że usługi polegające na pozyskaniu klienta na rzecz firmy agencyjnej działającej w imieniu zakładu ubezpieczeń w celu zawarcia umowy ubezpieczenia, nie stanowią samodzielnych usług, a zatem korzystają ze zwolnienia z podatku.

Wnioskodawca został wpisany do rejestru agentów ubezpieczeniowych prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego. Podjął też współpracę z inną spółką agencyjną (pośrednik finansowy), jako podwykonawcą. W ramach współpracy do zadań wnioskodawcy należeć będzie wykonywanie czynności agencyjnych wynikających z art. 4 pkt 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, w szczególności: prezentowanie aktualnej oferty produktów ubezpieczeniowych towarzystw ubezpieczeniowych współpracujących ze spółką, pozyskiwanie klientów na produkty ubezpieczeniowe objęte umową, wykonywanie procedur związanych z przygotowaniem i realizacją produktów ubezpieczeniowych w zakresie i w formie określonej w umowie pomiędzy towarzystwem ubezpieczeń a spółką.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie: czy w przedstawionym stanie faktycznym sprawy czynności wykonywane przez wnioskodawcę na rzez spółki podlegać będą zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazał, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.

Dyrektor zawarł w interpretacji indywidualnej, że czynności wykonywane przez pośrednika ubezpieczeniowego dotyczą czynności wykonywanych w imieniu lub na rzecz zakładu ubezpieczeń (agencyjne) oraz czynności wykonywanych w imieniu lub na rzecz podmiotu poszukującego ochrony ubezpieczeniowej (brokerskie). Działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego dotyczy działalności wykonywanej przez pośrednika, który nie zajmuje miejsca jakiejkolwiek strony umowy dotyczącej produktu finansowego. Usługa pośrednictwa ubezpieczeniowego to usługa wykonana na rzecz strony umowy oraz opłacona przez nią jako odrębna działalność pośrednictwa. Pośrednictwo ma zatem na celu dokonanie wszelkich niezbędnych czynności, które umożliwiłyby zawarcie przez obie strony umowy, przy czym pośrednik nie realizuje w stosunku do treści umowy żadnego własnego interesu.

Ponadto, w opinii Dyrektora Izby zasadniczym kryterium, pozwalającym na ustalenie, czy dana osoba jest pośrednikiem ubezpieczeniowym, czy też nie, jest charakter wykonywanych przez nią czynności wewnętrznych. W sprawie C-124/07 pomiędzy J.C.M. Beheer B.V. a Staatssecretaris van Financien TSUE zwrócił uwagę, że przepisy wspólnotowe nie zawierają żadnych wskazówek odnoszących się do stosunku pomiędzy brokerem lub pośrednikiem ubezpieczeniowym a stronami umowy ubezpieczeniowej, do której się przyczynił. Stwierdzenie posiadania statusu brokera lub pośrednika ubezpieczeniowego zależy zatem od cech badanej działalności.

Natomiast w sprawie Volker Ludwig (wyrok TSUE z dnia 21 czerwca 2007 r., C-453/05) TSUE stwierdził, że „pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową”.

W sprawie tej niemiecki podatnik był subagentem, działającym na rzecz spółki DVAG, która z kolei występowała w imieniu instytucji kredytowej. Zakres czynności V. Ludwiga obejmował wyszukiwanie klientów, prowadzenie z nimi rozmów, przedstawienie oferty. W przypadku zawarcia umowy kredytu DVAG otrzymywała prowizję od instytucji kredytowej, V. Ludwig zaś – prowizję od DVAG. Zdaniem TSUE, ani okoliczność działania podatnika jako subagenta, ani dokonywanie dodatkowo doradztwa majątkowego nie wykluczają zwolnienia. W sprawie tej Trybunał wyszedł z zasady neutralności VAT, zauważając, że podatnicy muszą mieć możliwość wyboru modelu organizacyjnego, który ekonomicznie byłby dla nich najbardziej odpowiedni, nie narażając się na opodatkowanie czynności.

Dyrektor Izby, przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdził, że głównym celem świadczonych przez wnioskodawcę usług jest pozyskanie klienta na rzecz spółki, która z kolei działa na rzecz towarzystwa ubezpieczeń w celu zawarcia umowy z klientem w zakresie ochrony ubezpieczeniowej. Wykonywane w ramach zawartej umowy czynności dodatkowe opisane w stanie faktycznym nie stanowią samodzielnych usług lecz są czynnościami pomocniczymi do świadczenia głównego usług pośrednictwa ubezpieczeniowego.

W związku z powyższym, wskazane we wniosku usługi, świadczone przez wnioskodawcę, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, jako usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych.

wstecz