Zasady dobra ogólnego w polskich przepisach - ​Działalność ubezpieczeniowa

Autor: Agnieszka Wesołowska

Dodano: 08-08-2016

Polska ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej zawiera przepisy regulujące świadczenie usług ubezpieczeniowych na terytorium RP przez podmioty z Unii Europejskiej, zarówno w ramach swobody świadczenia usług, jak też w ramach swobody przedsiębiorczości.

Zgodnie z przepisem art. 204 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, zagraniczny zakład ubezpieczeń z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej może wykonywać działalność ubezpieczeniową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli uzyskał odpowiednie zezwolenie na wykonywanie tej działalności w państwie, w którym zakład ma swoją siedzibę. Działalność ta może być wykonywana bądź poprzez oddział w ramach swobody przedsiębiorczości (art. 206 ust. 1), bądź w inny sposób w ramach swobody świadczenia usług (art. 207 ust. 1). W obu przypadkach zagraniczny zakład ubezpieczeń obowiązany jest przejść przez procedurę notyfikacji.

Procedura notyfikacji wynika z zasady jednolitej licencji i zastępuje procedurę uzyskiwania przez zagraniczny zakład ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w Polsce. Co do zasady, zagraniczny zakład ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej może rozpocząć wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w Polsce z chwilą zakończenia procedury notyfikacji we wskazanych w ustawie terminach. W przypadku swobody przedsiębiorczości, w procedurę notyfikacji zaangażowane są: polski organ nadzoru tj. KNF oraz organ nadzorczy państwa macierzystego zagranicznego zakładu ubezpieczeń, który zamierza wykonywać w Polsce działalność ubezpieczeniową przez oddział. Można ją podzielić na dwa etapy. W pierwszym etapie większość obowiązków notyfikacyjnych leży po stronie organu nadzorczego państwa macierzystego zagranicznego zakładu ubezpieczeń, który zamierza wykonywać działalność ubezpieczeniową w Polsce. Organ ten musi przekazać KNF dane i informacje we wskazanym zakresie. W drugim etapie, KNF jest zobowiązany przekazać zagranicznemu zakładowi ubezpieczeń informacje o warunkach, na których działalność ta jest wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku swobody świadczenia usług polska ustawa nie przewiduje obowiązku przekazania przez KNF takiej informacji, jednakże stosowny dokument jest dostępny dla zagranicznych zakładów ubezpieczeń.

W praktyce KNF przekazuje zagranicznym zakładom ubezpieczeń z państw członkowskich UE dokument o nazwie „Informacja poświęcona zasadom dobra ogólnego”, który zawiera podstawowe informacje o prawie obowiązującym na terytorium Polski, w tym regulacjach dotyczących umowy ubezpieczenia, ubezpieczeń dobrowolnych i obowiązkowych, wybranych ryzyk, pośrednictwa ubezpieczeniowego, ubezpieczeniowego samorządu gospodarczego, ochrony osób korzystających z ochrony ubezpieczeniowej, w tym konsumentów, kanałów dystrybucji umów ubezpieczenia, właściwości sądów krajowych, ochrony konkurencji i zasad podatkowych dotyczących zakładów ubezpieczeń. w załącznikach został przedstawiony wyciąg z podstawowych przepisów ubezpieczeniowych obowiązujących w Polsce oraz wykaz podstawowych ubezpieczeń obowiązkowych. KNF zastrzega w treści tego dokumentu, że stanowi on jedynie informację o charakterze orientacyjnym i pomocniczym i nie może być traktowany jako wyczerpujące źródło wiedzy o krajowych regulacjach prawnych, których powinien przestrzegać zagraniczny zakład ubezpieczeń wykonujący działalność na terytorium Polski. Odsyła tym samym zagraniczne zakłady ubezpieczeń do poszczególnych powszechnie obowiązujących aktów prawnych regulujących wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w Polsce. Jak wskazuje Komisja, dokument ten jako dotyczący w pierwszym rzędzie regulacji bezpośrednio dotyczących wykonywania działalności w zakresie ubezpieczeń, pomija takie kwestie jak choćby prawo pracy i zabezpieczenia społecznego, porządek publiczny, ochrona własności intelektualnej i ochrona dziedzictwa kulturowego, które w szczególnych okolicznościach powinny być traktowane jako chroniące „dobro ogólne”. KNF zastrzega także, że pomimo starań dokument ten może nie zawierać w pełni aktualnego stanu prawnego. Należy zauważyć, iż w wyniku wejścia w życie nowej ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej dokument został zaktualizowany w dniu 17 maja 2016 r.

Dokument „Informacja poświęcona zasadom dobra ogólnego” dla sektora ubezpieczeń dostępna jest na stronie internetowej KNF pod adresem:

http://www.knf.gov.pl/Images/ZASADY_DOBRA_OGOLNEGO_17_05_2016_tcm75-7668.pdf

wstecz