Uwagi Stowarzyszenia Polskich Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych do projektu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń

Dodano: 16-01-2017

Stowarzyszenie Polskich Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych (SPBUiR) zwraca uwagę w piśmie do Ministra Finansów w sprawie projektu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń na liczne niedoprecyzowania, szczególnie w zakresie definicji, jakie pojawiły się w przekazanym do konsultacji publicznych projekcie ustawy o dystrybucji ubezpieczeń. W uwagach wskazano m.in. na braki takich pojęć jak: klient, poszukujący ochrony, agent ubezpieczeniowy, czynności agencyjne.

Omówienie głównych założeń projektu prezentowaliśmy Państwu w artykułach:

Przede wszystkim, SPBUiR wskazał na art. 29, zgodnie z którym brokerem jest osoba prawna lub fizyczna posiadająca, wydane przez organ nadzoru, zezwolenie na wykonywania działalności brokerskiej i wpisana do rejestru brokerów ubezpieczeniowych. Zdaniem Stowarzyszenia, literalne brzmienie przepisu wyklucza przyjęcie, aby działalność brokerską można było wykonywać w formie jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej (art. 331 Kodeksu cywilnego). Przedstawiciele branży brokerskiej wskazują także w uwagach, że ograniczenie to jest nieuzasadnione gospodarczo i może stanowić konsekwencję zbyt wąskiej interpretacji terminu „legal entity” zawartego w dyrektywie IDD. Wyjaśniają, że w wielu krajach UE forma prawna działalności brokerów jest o wiele szersza. Ponadto, argumentują, że zgodnie z art. 88 Kodeksu spółek handlowych, broker ubezpieczeniowy jest osobą wykonującą wolny zawód, uprawnioną do tworzenia spółek partnerskich, co nie pojawia się w przedstawionym przez MF projekcie ustawy.

Wśród uwag opracowanych przez SPBUiR znalazł się również zapis dotyczący obowiązku udzielenia klientowi na piśmie porady, w oparciu o rzetelną analizę ofert w liczbie wystarczającej do opracowania rekomendacji najwłaściwszej umowy ubezpieczenia oraz pisemnego wyjaśnienia podstawy, na której została oparta rekomendacja (art. 34 ust. 1 pkt 4 projektu ustawy). Jak wskazują przedstawiciele Stowarzyszenia, przepis zawarty w projekcie ustawy stanowi przejaw niewłaściwej implementacji dyrektywy w tym zakresie. W tym celu przywołują treść art. 20 ust. 1, który reguluje, że przed zawarciem umowy ubezpieczenia dystrybutor ubezpieczeń określa na podstawie informacji otrzymanych od klienta wymagania i potrzeby tego klienta oraz podaje klientowi w zrozumiałej formie obiektywne informacje na temat produktu ubezpieczeniowego, aby umożliwić temu klientowi podjęcie świadomej decyzji, oraz ustęp 3 tego artykułu, zgodnie z którym w przypadku gdy pośrednik ubezpieczeniowy informuje klienta, że prowadzi działalność doradczą na podstawie rzetelnej i zindywidualizowanej analizy, świadczy tą działalność doradczą na podstawie wystarczającej liczby umów ubezpieczeń dostępnych na rynku, umożliwiającej mu sformułowanie – zgodnie z kryteriami zawodowymi – zindywidualizowanej rekomendacji dotyczącej umowy ubezpieczenia, która w najwłaściwszy sposób spełniałaby potrzeby klienta.

Zdaniem SPBUiR, przyjęta w projekcie ustawy koncepcja ogranicza moment udzielenia rekomendacji jedynie do okresu pomiędzy zebraniem ofert a zawarciem umowy, co nie przystaje do praktyki realizacji usług brokerskich. Również w uwagach Stowarzyszenia podnoszony jest argument, że przepis zawarty w projekcie ustawy nie odnosi się do zakresu rekomendacji w zależności od skomplikowania zawieranej umowy ubezpieczenia. W związku z tym, zdaniem twórców uwag, powyższy przepis powinien przybrać następujące brzmienie: „przed zawarciem umowy ubezpieczenia udzielić na piśmie porady, dostosowanie do stopnia złożoności ochrony ubezpieczeniowej oraz rodzaju poszukującego ochrony ubezpieczeniowej, w oparciu o rzetelną analizę umów ubezpieczenia dostępnych na rynku w liczbie wystarczającej do opracowania rekomendacji najwłaściwszej umowy ubezpieczenia oraz pisemnie wyjaśnić podstawy, na których opiera się rekomendacja.”

Pliki do pobrania

wstecz