Uwagi NBP do projektu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń: dystrybutorzy UFK powinni ujawniać wysokość wynagrodzenia

Dodano: 13-01-2017

„Rozwiązania przewidziane w opiniowanej ustawie zwiększają poziom ochrony klientów, ale istnieją obszary, w których ochrona ta mogłaby być większa…” – tak rozpoczyna się stanowisko Narodowego Banku Polskiego przedstawione w ramach konsultacji społecznych projektu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń.

NBP przede wszystkim skupia się na sytuacji dotyczącej dystrybucji ubezpieczeń na życie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym. Zwraca uwagę na liczne przejawy nieprawidłowości, jakie pojawiały się na tym rynku, zwłaszcza w zakresie sprzedaży tych produktów. Wymienia niedopasowanie produktów do potrzeb klientów oraz wysokie prowizje pobierane przez pośredników. W efekcie błędy te doprowadziło do zrywania umów oraz wnoszenia powództw przeciwko zakładom ubezpieczeń na życie przez klientów. „Generuje to nie tylko ryzyko dla samych zakładów ubezpieczeń, dla których produkty z UFK stanowią kluczową cześć ich działalności, lecz także ze względu na istotne powiązania z sektorem funduszy inwestycyjnych zdarzenia takie mogą generować ryzyko płynności dla instytucji wspólnego inwestowania” – napisano w uwagach. A zatem, nieprawidłowości w dystrybucji ubezpieczeń na życie z UFK mogą zachwiać stabilnością całego sektora finansowego. „Nowa ustawa powinna więc zapewnić odpowiedni poziom ochrony klientów, który w przyszłości pozwoliłby uniknąć podobnych zjawisk”.

Pierwszą z uwag jest potrzeba ujednolicenia obowiązków wszystkich podmiotów dystrybuujących ubezpieczenia. NBP poddaje krytyce art. 21 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, zgodnie z którym przeprowadzenie analizy potrzeb jest obowiązkiem spoczywającym jedynie na zakładzie ubezpieczeń, a nie także na dystrybutorach.

Pierwszy Zastępca Prezesa NBP zwraca uwagę w piśmie do Ministerstwa Finansów, że produkty z UFK mają głównie cel inwestycyjny. Dlatego, zdaniem banku, dystrybutorzy, oferujący ubezpieczenia działu I, gr 3, powinni przekazywać klientom informacje analogiczne do obowiązujących firmy inwestycyjne, dystrybuujące jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych. Zgodnie z art. 24 ust. 9 dyrektywy MiFID II, do obowiązków informacyjnych firm inwestycyjnych będzie należeć ujawnienie klientowi istnienia, charakteru i wysokości wypłacanych lub przyjmowanych płatności lub korzyści związanych ze świadczeniem usługi inwestycyjnej. A zatem NBP zaproponowało, aby przepisy dotyczące ujawniania wynagrodzeń uzupełnić o obowiązek podania jego wysokości.

Podjęto również temat licznych opłat uwzględnianych w konstrukcji ubezpieczeń z UFK. Przez to, zdaniem banku centralnego, produkty ubezpieczeniowe o charakterze inwestycyjnym są mało zrozumiałe dla konsumentów i zwiększają prawdopodobieństwo pojawienia się misellingu. „Jeśli projektowana ustawa ma na celu poprawę ochrony inwestorów, uzasadnionym wydawałoby się ujednolicenie struktury opłat dla wszystkich ubezpieczeń na życie z UFK oraz sposobu pobierania tych opłat, co mogłoby pozytywnie wpłynąć na zrozumienie przez klientów dostępnych produktów” – czytamy w stanowisku NBP. Ponadto, wskazano na kwestię opłat likwidacyjnych, sugerując określenie limitów dla tych stawek.

Uwagi Pierwszego Zastępcy Prezesa NBP dotyczą także kwestii definicyjnych zawartych w projekcie ustawy. Jak napisano w sprawozdaniu, w projekcie pojawiają się definicje, które można uznać za nieprecyzyjne i sprzeczne ze sobą, np. definicja agenta ubezpieczeniowego i pośrednika ubezpieczeniowego.

Na łamach beinsured prezentowaliśmy już Państwu uwagi do projektu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń przygotowane przez:

oraz stanowisko w tym zakresie wydane przez:

Pliki do pobrania

wstecz