NOWA USTAWA – zawiadomienia i oświadczenia składane agentowi

Autor: Piotr Czublun

Dodano: 27-04-2016

Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz.U. 2015 poz. 1844), wprowadziła dość istotne zmiany co do skutków przekazywania przez klienta zawiadomień i oświadczeń agentowi ubezpieczeniowemu.

Zgodnie z art. 30 ustawy, zawiadomienia i oświadczenia składane w związku z zawartą umową ubezpieczenia agentowi ubezpieczeniowemu uznaje się za złożone zakładowi ubezpieczeń, w imieniu lub na rzecz którego agent ubezpieczeniowy działa, o ile zostały złożone na piśmie lub na innym trwałym nośniku. Jednocześnie, zakład ubezpieczeń nie może wyłączyć ani ograniczyć upoważnienia agenta ubezpieczeniowego do odbierania zawiadomień i oświadczeń, o których mowa powyżej.  

Zgodnie z treścią obowiązującego wcześniej art. 16a poprzedniej ustawy ubezpieczeniowej, zawiadomienia i oświadczenia składane w związku z zawartą umową ubezpieczenia agentowi ubezpieczeniowemu było uznawane za złożone zakładowi ubezpieczeń, w imieniu lub na rzecz którego agent ubezpieczeniowy działał.

Jak widać, w komentowanym przepisie doprecyzowano, że zawiadomienia i oświadczenia składane agentowi ubezpieczeniowemu będą uznawane za złożone zakładowi ubezpieczeń, w imieniu lub na rzecz którego agent ubezpieczeniowy działa, tylko wówczas gdy będą złożone na piśmie lub na innym trwałym nośniku (komentarz odnośnie tego czym jest trwały nośnik już wcześniej zamieściliśmy na beinsured).

Przepis art. 30 ustawy na pierwszy rzut oka zdaje się nie budzić poważniejszych wątpliwości. Jednakże problem powstaje z chwilą, gdy zestawimy jego treść z postanowieniami ustawy o rozpatrywaniu reklamacji. Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy reklamacja może być złożona w każdej jednostce podmiotu rynku finansowego obsługującej klientów. Reklamacja może być złożona m.in. w formie pisemnej – osobiście, w jednostce podmiotu rynku finansowego obsługującej klientów albo przesyłką pocztową w rozumieniu Prawa Pocztowego.

Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że reklamacja może zostać złożona w jednostce podmiotu rynku finansowego obsługującej klientów, a zatem w jednostce krajowego bądź zagranicznego zakładu ubezpieczeń. Wskazywałoby to na możliwość złożenia reklamacji jedynie w odpowiednim punkcie będącym jednostką zakładu ubezpieczeń. Jednakże interpretując te przepisy, należy mieć na względzie cały system prawa. I tutaj, nie wchodząc w szczegółową analizę, należałoby przyjąć, że agent ubezpieczeniowy również powinien być uznany za „jednostkę podmiotu rynku finansowego obsługującej klientów”. W efekcie reklamacja, która w rozumieniu ustawy o reklamacjach jest zawiadomieniem (oświadczeniem) składanym w związku z zawartą umową ubezpieczenia, może być złożona podmiotowi działającemu na rzecz zakładu ubezpieczeń, w tym agentowi, o ile będzie złożona na piśmie lub na innym trwałym nośniku.

To z kolei oznacza, biorąc pod uwagę skutki nieustosunkowania się do reklamacji w terminie, konieczność stworzenia procedur i procesów zapewniających sprawny przepływ reklamacji na linii agent ubezpieczeniowy – ubezpieczyciel.

wstecz