NOWA USTAWA - Zagraniczny zakład w Polsce

Autor: Agnieszka Wesołowska

Dodano: 16-05-2016

Zgodnie z przepisem art. 204 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej zagraniczny zakład ubezpieczeń z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej może wykonywać działalność ubezpieczeniową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli uzyskał odpowiednie zezwolenie na wykonywanie tej działalności w państwie, w którym zakład ma swoją siedzibę. Ust. 2 tegoż przepisu reguluje analogiczne uprawnienie dla zagranicznego zakładu reasekuracji z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W świetle ust. 3 natomiast, wyłączny nadzór nad gospodarką finansową zagranicznego zakładu ubezpieczeń z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub zagranicznego zakładu reasekuracji z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, wykonującego działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sprawuje właściwy organ nadzorczy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zakład ma swoją siedzibę.

Przepis przewiduje, iż  zagraniczne zakłady ubezpieczeń oraz zagraniczne zakłady reasekuracji, mające siedzibę na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zgodnie z zasadą jednolitej licencji mogą wykonywać odpowiednio działalność ubezpieczeniową i działalność reasekuracyjną w Polsce, pod warunkiem uzyskania odpowiedniego zezwolenia na wykonywanie tej działalności w państwie, w którym mają swoją siedzibę. Analogicznie jak w przypadku krajowych zakładów ubezpieczeń i reasekuracji, zagraniczne  zakłady ubezpieczeń i zagraniczne zakłady reasekuracji mogą wykonywać w Polsce działalność w formie oddziału lub na zasadzie swobody świadczenia usług, co zostało wprost przewidziane w przepisach art. 206 i 207 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Możliwość rozpoczęcia wykonywania działalności w Polsce jest związana z przeprowadzeniem procedury notyfikacji.

Ust. 3 tegoż przepisu wprowadza zasadę wyłącznego nadzoru państwa macierzystego nad gospodarką finansową zagranicznego zakładu ubezpieczeń i zagranicznego zakładu reasekuracji, mającego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, wykonującego działalność w Polsce. Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu Ustawy, zasada ta wynika z art. 30 Dyrektywy Solvency II, zgodnie z którym nadzór finansowy nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji, w tym nad działalnością, którą prowadzą one przez swoje oddziały albo w ramach swobody świadczenia usług, stanowi wyłączną odpowiedzialność państwa członkowskiego siedziby. Nadzór finansowy obejmuje sprawdzenie, w odniesieniu do całej działalności zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji, jego stopnia wypłacalności, tworzenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, jego aktywów i dopuszczonych środków własnych, zgodnie z ustanowionymi zasadami lub praktyką stosowaną w państwie członkowskim siedziby na mocy przepisów przyjętych na poziomie wspólnotowym. W  uprzednio obowiązującej ustawie o działalności ubezpieczeniowej przepis art. 128 ust. 2 powierzał nadzorowi właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonywanie całej działalności na terytorium Polski przez zagraniczne zakłady ubezpieczeń z państw członkowskich Unii Europejskiej. W Ustawie doprecyzowano zatem tę regulację poprzez wskazanie na wyłączną odpowiedzialność macierzystego państwa członkowskiego w zakresie nadzoru finansowego. Takie doprecyzowanie powinno, w ocenie ustawodawcy, zapewnić również spójność tej regulacji z zasadami sprawowania nadzoru ubezpieczeniowego określonymi w rozdziale 14, które przyznają polskiemu organowi nadzoru ograniczone uprawnienia względem zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów reasekuracji z państw członkowskich Unii Europejskiej wykonujących działalność na terytorium Polski. Biorąc pod uwagę sformułowanie ust. 3 przedmiotowego przepisu należy uznać, że w pozostałym zakresie, tj. wykraczającym poza gospodarkę finansową, nadzór nad takimi zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji będzie sprawowany przez polski organ nadzoru tj. KNF. Praktycznym wyrazem tej reguły w stosunku do zagranicznych zakładów ubezpieczeń jest chociażby przepis art. 214 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej przewidujący uprawnienie KNF do żądania od zagranicznego zakładu ubezpieczeń umów ubezpieczenia i innych dokumentów w celu zbadania ich zgodności z prawem polskim. Warto zaznaczyć, iż na gruncie uprzednio obowiązującej ustawy o działalności ubezpieczeniowej zasada nadzoru państwa macierzystego także doznawała ograniczeń.

wstecz