Warunki przyznania odszkodowania po śmierci członka rodziny

Dodano: 31-01-2017
Publikator: Sąd Apelacyjny w Lublinie Sygnatura: I ACa 167/16

Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 29 września 2016 r. (sygn. akt I ACa 167/16) orzekł, że roszczenie z art. 446 ust. 3 Kodeksu cywilnego jest roszczeniem odszkodowawczym, mającym na celu naprawienie szkody majątkowej (inaczej mówiąc szkody policzalnej). Przesłanką warunkującą uwzględnienie roszczenia jest udowodnienie wysokości szkody oraz warunek „znacznego” pogorszenia sytuacji życiowej członka rodziny zmarłego wskutek jego śmierci.

W rozpoznawanej sprawie powódka wnosiła o zasądzenie od pozwanego zakładu ubezpieczeń kwoty 60.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę oraz 50.000 zł tytułem odszkodowania za szkodę doznaną w wyniku śmierci córki w wypadku komunikacyjny. Do wypadku doszło w wyniku błędu w technice jazdy, popełnionego przez kierowcę będącego w stanie nietrzeźwości. Podczas pokonywania łuku drogi samochód zjechał do przydrożnego rowu i przodem uderzył w rosnące za nim drzewo. W wyniku doznanych obrażeń, zarówno kierujący pojazdem jak i pasażerka ponieśli śmierć na miejscu zdarzenia.

Powódka nie mogła pogodzić się z tragiczną śmiercią swojej najmłodszej córki, była oszołomiona i odrętwiała, ciągle płakała, czuła ból, żal. W związku z krytycznym zdarzeniem pojawiła się u niej przewlekła reakcja depresyjna jako reakcja żałoby. Po okresie zaprzeczenia i silnego protestu nastąpiła zaś dezorganizacja zachowania, przejawiająca się w trudnościach z codzienną aktywnością i pracą zawodową. Córka przed wypadkiem zajmowała się pracami domowymi, a także wspierała domowy budżet.

Powódka zgłosiła szkodę pozwanemu, domagając się wypłaty na jej rzecz 100.000 zł tytułem odszkodowania oraz 100.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wyniku śmierci córki. Pozwany w wyniku postępowania likwidacyjnego przyznał powódce kwotę 40.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz kwotę 7.110,32 zł tytułem zwrotu kosztów pogrzebu.

Sąd I instancji jako adekwatną do stopnia krzywdy doznanej przez powódkę uznał kwotę 100 tys. zł, z drugiej strony orzekł, że córka powódki przyczyniła się do powstania szkody w 40 proc. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę wypłacone już świadczenia, zakład ubezpieczeń musiał przekazać stronie powodowej 20 tys. zł. Natomiast jako kwotę odszkodowania z tytułu znaczącego pogorszenia sytuacji życiowej powódki zasądził 10 tys. zł., z uwzględnieniem odliczenia 40 proc. przyczynienia się do szkody.

Apelację od powyższego wyroku wniosły obie strony sporu. Sąd Apelacyjny za zasadną uznał jedynie apelację pozwanego towarzystwa ubezpieczeń, które zakwestionowało ocenę faktów wskazanych przez SO, stanowiących podstawę orzekania, jako niewystarczających dla uwzględnienia roszczenia z art. 446 ust. 3 Kodeksu cywilnego.

Sąd Apelacyjny wskazał, że roszczenie z art. 446 § 3 KC, w szczególności, po wprowadzeniu do Kodeksu cywilnego roszczenia o zadośćuczynienia po śmierci osoby bliskiej (art. 446 § 4 KC), jest roszczeniem odszkodowawczym, mającym na celu naprawienie szkody majątkowej, inaczej mówiąc szkody policzalnej, którego przesłanką warunkującą uwzględnienie roszczenia co do zasady, jest zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego, udowodnienie wysokości szkody oraz warunek „znacznego” pogorszenia sytuacji życiowej członka rodziny zmarłego wskutek jego śmierci.

Zdaniem Sądu II instancji, w powyższej sprawie powódka nie udowodniła szkody majątkowej odniesionej wskutek pogorszenia, w stopniu znacznym, jej sytuacji życiowej i pozostającej w adekwatnym związku przyczynowym ze śmiercią córki. SA uznał, że w materiale dowodowym brak jest okoliczności pozwalających na przyjęcie, że niepodejmowanie pracy przez powódkę związane było z traumą po śmierci córki. Także, jak stwierdził Sąd, nie sposób uznać, że kwota, którą córka przekazywała matce z renty rodzinnej stanowi o wielkości szkody matki, skoro w pełni nie pokrywała wydatków związanych z utrzymaniem dziewczyny.

Pliki do pobrania

wstecz