TSUE: Poszkodowany nie musi tłumaczyć dokumentów zagranicznemu zakładowi ubezpieczeń, który ma krajowego przedstawiciela

Dodano: 02-03-2020
Publikator: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej Sygnatura: C-25/19

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 lutego 2020 r. (sprawa C-25/19) orzekł, że art. 152 ust. 1 dyrektywy Wypłacalność II należy interpretować w ten sposób, że wyznaczenie przez zakład ubezpieczeń (innych niż na życie) przedstawiciela w przyjmującym państwie członkowskim obejmuje również uprawnienie go do odbioru dokumentu wszczynającego postępowanie sądowe w sprawie o odszkodowanie za wypadek komunikacyjny.

W rozpoznawanej sprawie do polskiego zakładu ubezpieczeń Corporis skierowane zostało roszczenie wypłaty odszkodowania od poszkodowanego w wypadku komunikacyjnym. Sprawca zdarzenia posiadał polisę OC ppm. w duńskim towarzystwie Gefion. Roszczenie zaspokoiła spółka Crawford Polska, która w Polsce reprezentuje Gefion wobec poszkodowanych osób na terenie kraju. Jednak Corporis wniosło powództwo do poznańskiego sądu rejonowego o zapłatę brakującej kwoty 157 zł.

Sąd ten, orzekając w pierwszej instancji orzekł, że pismo wszczynające postępowanie w sprawie powinno było zostać doręczone Gefionowi, na podstawie przepisów rozporządzenia nr 1393/2007. Sąd nakazał więc spółce zapłatę 5 tys. zł na poczet tłumaczeń dokumentów na jęz. duński, co spotkało się z odmową ze strony polskiego podmiotu. Argumentował on, że Gefion jest reprezentowany przez polskiego przedstawiciela i pismo w jęz. polskim jest wystarczające. W związku z tym SR zawiesił postępowanie.

Od decyzji I instancji odwołał się Corporis, wskazując, że narusza to art. 152 dyrektywy Wypłacalność II. Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym: „Czy art. 152 ust. 1 i 2 w związku z art. 151 dyrektywy [2009/138] i z motywem 8 rozporządzenia nr 1393/2007 należy rozumieć w ten sposób, że reprezentacja zakładu ubezpieczeń innych niż na życie przez wyznaczonego przedstawiciela obejmuje odbiór dokumentu wszczynającego postępowanie sądowe w sprawie o odszkodowanie za wypadek komunikacyjny?”.

TSUE po rozpoznaniu sprawy orzekł, że art. 152 ust. 1 dyrektywy Wypłacalność II w związku z art. 151 i z motywem 8 rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że wyznaczenie przez zakład ubezpieczeń innych niż na życie przedstawiciela w przyjmującym państwie członkowskim obejmuje również uprawnienie go do odbioru dokumentu wszczynającego postępowanie sądowe w sprawie o odszkodowanie za wypadek komunikacyjny.

Jak wskazał TSUE, przewidziany w art. 152 ust. 1 obowiązek wyznaczenia przez przedsiębiorstwo przedstawiciela w przyjmującym państwie członkowskim zawiera, że przedstawiciel ten musi być uprawniony do gromadzenia wszelkich niezbędnych informacji związanych z dokumentacją dotyczącą odszkodowań i reprezentowania spółki w kontaktach z osobami uprawnionymi do żądania odszkodowania oraz we wszelkich postępowaniach sądowych dotyczących roszczeń odszkodowawczych wnoszonych do sądu przyjmującego państwa członkowskiego. Jak tłumaczył, unijni prawodawcy wyznaczyli instytucję przedstawiciela, aby osobom poszkodowanym ułatwić podejmowanie prawnych czynności, w szczególności wnoszenia roszczeń w ich własnym języku. W związku z tym obowiązek tłumaczenia dokumentów spoczywa na krajowym przedstawicielu zagranicznej spółki.

Ponadto, wyłączenie z zakresu uprawnień przedstawiciela upoważnienia do przyjmowania doręczeń dokumentów wszczynających postępowanie o odszkodowanie w związku z wypadkiem komunikacyjnym byłoby sprzeczne z celem, jakim jest zapewnienie skutecznej rekompensaty dla poszkodowanych w związku z wypadkiem komunikacyjnym. TSUE zauważył też, że takie wyłączenie byłoby sprzeczne z celem ustanowionym w art. 151 dyrektywy 2009/138, jakim jest zapobieganie dyskryminacji osób występujących z roszczeniem o odszkodowanie. Gdyby osoby te, po zwróceniu się do przedstawiciela danego zakładu były zobowiązane do doręczenia dokumentu wszczynającego postępowanie temu zakładowi ubezpieczeń w państwie pochodzenia, to podlegałyby dodatkowym i uciążliwym formalnościom w szczególności potrzeby tłumaczenia, co mogłoby prowadzić do kosztów nieproporcjonalnych do kwoty żądanego odszkodowania.

Pliki do pobrania

Tagi: tsue
wstecz