SA: zmiana wysokości zadośćuczynienia przez Sąd II instancji jest możliwa tylko po stwierdzeniu naruszenia zasad jego przyznania

Dodano: 20-09-2017
Publikator: Sąd Apelacyjny w Katowicach Sygnatura: I ACa 160/17

Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 20 czerwca 2017 r. (sygn. akt I ACa 160/17) orzekł, że skorygowanie przez Sąd drugiej instancji wysokości przyznanego zadośćuczynienia możliwe jest jedynie, gdy stwierdza się oczywiste naruszenie przez Sąd pierwszej instancji ogólnych zasad ustalania wysokości zadośćuczynienia.

W rozpoznawanej sprawie z powództwem przeciwko towarzystwu ubezpieczeń wystąpił powód z niepełnosprawnością intelektualną, który został potrącony przez ubezpieczonego kierowcę.

Niespełna 13-letni powód wtargnął na ulicę pod nadjeżdżający pojazd. Kierowca posiadał ważną polisę OC. W postępowaniu wyjaśniającym ustalono, że kierowca poruszał się zgodnie z przepisami ruchu drogowego, a pojazd był sprawny. W wyniku zderzenia powód doznał licznych wewnętrznych urazów, które uniemożliwiają mu normalne funkcjonowanie i samodzielne wykonywanie czynności. Długotrwały uszczerbek na zdrowiu powoda został oszacowany na poziomie 10%.

Pozwane towarzystwo ubezpieczeń uznało, że powód przyczynił się w 30% do szkody i wypłaciło pozwanemu 24,5 tys. zł. Sąd Okręgowy orzekł, że adekwatnym dla powoda zadośćuczynieniem będzie kwota 100 tys. zł przy uwzględnieniu 30-proc. przyczynienia się do szkody.

Apelację od wyroku I instancji wniósł powód. Wskazywał w niej, że zasądzone zadośćuczynienie jest zbyt niskie, nieadekwatne do rozmiaru doznanej krzywdy. Według powoda, świadczenie to powinno wynieść 120 tys. zł.

Sąd Apelacyjny podkreślił, że skorygowanie w toku kontroli instancyjnej przez Sąd drugiej instancji wysokości przyznanego zadośćuczynienia możliwe jest jedynie wówczas, gdy stwierdza się oczywiste naruszenie przez Sąd pierwszej instancji ogólnych zasad (kryteriów) ustalania wysokości zadośćuczynienia. Natomiast w rozpoznawanej sprawie SA nie stwierdził powyższych naruszeń.

„Miarkując wysokość należnego powodowi zadośćuczynienia Sąd Okręgowy wziął pod uwagę nie tylko rozmiar doznanych przez powoda obrażeń i wysokość długotrwałego oraz trwałego uszczerbku na zdrowiu fizycznym i psychicznym, jakiego doznał powód, ale uwzględnił także inne, istotne czynniki wpływające na rozmiar krzywdy, jak nasilenie cierpień, ich długotrwałość, wiek powoda w dacie wypadku, zabiegi medyczne jakie powód przeszedł, charakter i rodzaj leczenia, przebieg rehabilitacji oraz konieczność korzystania z pomocy innej osoby i złe rokowania na przyszłość. W świetle tych wszystkich kryteriów kwota 100.000 zł zadośćuczynienia nie jest zbyt niska, przeciwnie jawi się jako wnikliwie i prawidłowo wyważona” – wskazał Sąd w pisemnym uzasadnieniu wyroku.

Ponadto, w opinii SA o adekwatności kwoty zadośćuczynienia świadczy także jej relacja do przeciętnej stopy życiowej społeczeństwa, w aspekcie której tak ustalone świadczenie nie stanowi zapłaty symbolicznej, lecz jest ekonomicznie odczuwalną wartością.

Pliki do pobrania

wstecz