Klauzule nr 7332 i 7333.  Sposób szacowania wartości ubezpieczanego pojazdu

Dodano: 07-12-2018
Publikator: Sąd Okręgowy w Warszawie Sygnatura: XVII AmC 1859/14

Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 1 kwietnia 2016 r. (sygn. akt XVII AmC 1859/14) uznał za niedozwolone i zakazał stosowania postanowienia o treści:

1) „Na podstawie niniejszej klauzuli, z zachowaniem pozostałych, niezmienionych niniejszą klauzulą postanowień umowy ubezpieczenia pojazdów mechanicznych od utraty, zniszczenia lub uszkodzenia (Autocasco), za opłatą dodatkowej składki ubezpieczenia Autocasco zostanie rozszerzone w ten sposób, że za wartość rynkową pojazdu w trakcie okresu ubezpieczenia, uznawana jest suma ubezpieczenia określona w umowie, o ile suma ta ustalona została w zgodzie z § 15 ust. 1 i ust. 3 – 5 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia Autocasco.” (klauzula nr 7332)

2) „W sytuacji, gdy suma ubezpieczenia nie została ustalona w zgodzie z § 15 ust. 1 i ust. 3 – 5 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia Autocasco, za wartość rynkową pojazdu w trakcie okresu ubezpieczenia przyjmuje się wartość rynkową z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia, ale nie wyższą niż ustalona w umowie suma ubezpieczenia.” (klauzula nr 7333)

Sąd, dokonując oceny kwestionowanego postanowienia umownego, wskazał, że w rozpoznawanej sprawie naruszenie interesów konsumentów zachodzi w sferze ekonomicznej. Klient wyraża zgodę na zapłatę wyższej składki, licząc, że w momencie wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego, zostanie wypłacona mu stała suma wpisana do umowy ubezpieczenia AC, przy czym musi być spełniony warunek, że wartość rynkowa pojazdu, ustalona o system lub miesięcznik, została oszacowana w sposób prawidłowy. Jej wysokość jest weryfikowana przez ubezpieczyciela po zawarciu umowy ubezpieczenia i opłaceniu składki przez klienta. 

Oznacza to, że kwestionowane postanowienia umowne kreują sytuacje, w których pomimo opłacenia wyższych składek za dodatkową klauzulę „stałej sumy ubezpieczenia” i prawidłowego oszacowania wartości pojazdu, w momencie zajścia szkody całkowitej, ubezpieczyciel może odmówić wypłaty odszkodowania we wskazanej w umowie wysokości sumy odszkodowania, twierdząc, że wartość pojazdu została zawyżona. Zdaniem Sądu, do takich sytuacji może dochodzić często, gdyż agentom ubezpieczeniowym, sprzedającym polisy zależy na szacowaniu wyższych składek ubezpieczenia, od czego odliczana jest dla nich prowizja.

Zdaniem SO, w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia dobrego obyczaju, wskutek próby przerzucenia przez przedsiębiorcę ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej na konsumenta. W opinii SO, przedsiębiorca jako profesjonalista powinien tak kalkulować warunki ubezpieczenia, aby jego działalność przynosiła oczekiwaną korzyść. „Zawierając umowę ubezpieczenia, także zawierającą tego typu klauzule, ubezpieczyciel winien szczególnie ostrożnie oceniać ubezpieczane pojazdy, precyzyjnie wskazywać ich wartość oraz dokładnie określać wysokość sumy ubezpieczenia, posługując się wskazanymi w postanowieniach systemami. Natomiast konsument przystępujący do umowy ma prawo wiedzieć, jaka jest dokładna podstawa wyliczania wysokości odszkodowania, które spodziewa się otrzymać w przypadku utraty, uszkodzenia lub zniszczenia pojazdu, czyli wysokości świadczenia pozwanego i nie może być narażony na nagłą zmianę tej podstawy w szczególności, iż ponosi z tego tytułu dodatkowe opłaty”, wskazał SO w pisemnym uzasadnieniu wyroku.

Pliki do pobrania

wstecz