Raport IWS: struktura spraw o naprawienie szkód wyrządzonych w wypadkach drogowych

Specjalista: Piotr Czublun

Stanowisko: radca prawny, senior partner w Kancelarii CZUBLUN TRĘBICKI

Data dodania: 29-01-2021

Przed kilkoma miesiącami Instytut Wymiaru Sprawiedliwości opublikował niezwykle ciekawy raport dotyczący naprawienia krzywdy i szkody z art. 446 § 3 k.c. wyrządzonej w wypadkach komunikacyjnych, bazujący na analizie akt wybranych spraw sądowych. Autorem opracowania jest SSR dr Jędrzej Maksymilian Kondek.

Przetaczając fragment uwag wstępnych raportu - spośród wszystkich przebadanych spraw o naprawienie szkody wyrządzonej w wypadkach drogowych, sprawy o zadośćuczynienie dochodzone na podstawie art. 445, art. 446 § 4 oraz art. 448 k.c. oraz o odszkodowanie, o którym mowa w art. 446 § 3 k.c., stanowiły zdecydowaną większość, tj. 617 spraw na ogół przebadanych 922 (66,9%). Jest to zatem największa z przebadanych kategorii spraw. Wydaje się, że może to świadczyć o relatywnie wysokiej świadomości prawnej poszkodowanych, którzy wiedzą, że oprócz odszkodowania za szkodę majątkową (co zazwyczaj nie budzi wątpliwości) mają także prawo do naprawienia szkody niemajątkowej. Warto zwrócić uwagę, że w ogólnie wyróżnionej kategorii spraw, w których dochodzono zadośćuczynienia lub odszkodowania na podstawie art. 446 § 3 k.c., to ostatnie roszczenie nie było zbyt często zgłaszane. Co więcej, w ramach tej kategorii spraw występuje ono rzadziej niż dochodzone wraz z zadośćuczynieniem lub roszczeniem z art. 446 § 3 k.c. żądanie odszkodowania za szkodę na osobie.

W analizowanych sprawach dość często występowała kumulacja roszczeń wynikających z jednej podstawy faktycznej, ale z różnych podstaw prawych. W sprawach, w których dochodzono zadośćuczynienia, zarazem dochodzono naprawienia szkody na osobie (26,5%), roszczenia z art. 446 § 3 k.c. (10%) oraz naprawienia szkody na mieniu (4,3%).

Z kolei z żądaniem odszkodowania za szkody, o których mowa w art. 446 § 3 k.c., łączono aż w 91,7% przypadków roszczenie o zadośćuczynienie, w 9,7% przypadków roszczenie o naprawienie szkody na osobie i w zaledwie 5,6% przypadków żądanie naprawienia szkody na mieniu. Analizując przedstawione dane, można dojść do wniosku, że o ile roszczenie o zadośćuczynienie cechuje duża samodzielność (w zdecydowanej większości spraw dochodzono wyłącznie zadośćuczynienia), o tyle roszczenie o odszkodowanie z art. 446 § 3 k.c. najczęściej jest łączone z innym, przede wszystkim właśnie z roszczeniem o zadośćuczynienie. Jest to zresztą zupełnie zrozumiałe – intuicyjnie można stwierdzić, że rzadko będzie dochodzić do sytuacji, w których poszkodowany doznał szkody, o której mowa w art. 446 § 3 k.c., a zarazem w wyniku tego samego zdarzenia nie doznał krzywdy.

Raport ten to bez wątpienia obowiązkowa lektura dla wszystkich, którzy zajmują się zarówno szacowaniem ryzyk w ubezpieczeniach komunikacyjnych, jak i prowadzeniem postępowań sądowych w tego typu sprawach. Zapraszam do lektury.

Z raportem można zapoznawać się pod adresem: https://iws.gov.pl/wp-content/uploads/2020/12/IWS_Kondek-J.M._Naprawienie-krzywdy-i-szkody-z-art.-446-%C2%A7-3-k.c.-wyrz%C4%85dzonej-w-wypadkach-komunikacyjnych.pdf

Komentarze (0)
lista opinii